Jeśli jesteś właścicielem tej strony, możesz wyłączyć reklamę poniżej zmieniając pakiet na PRO lub VIP w panelu naszego hostingu już od 4zł!
polski serwis internetowy

Cash Johnny

Johnny Cash (naprawdę J. R. Cash) był amerykańskim piosenkarzem, gitarzystą, autorem piosenek i jednym z najbardziej wpływowych muzyków XX wieku. Był głównie artystą country, jednak jego piosenki i brzmienie obejmowały wiele innych gatunków, łącznie z rockabilly i rock and rollem (głównie na początku jego kariery), a także blues, folk czy gospel. Cash był znany ze swego, charakterystycznego, głębokiego basowo/barytonowego głosu, rytmu utworów, który naśladował odgłos jadącego pociągu (tzw. "boom-chicka", po polsku "bum-cyk"), swojej kapeli "The Tennessee Three", i czarnego ubioru, który dał mu przydomek "The Man in Black" ("Człowiek w Czerni"). Zazwyczaj zaczynał koncerty ze wstępem "Hello, I'm Johnny Cash!". Johnny urodził się 26 lutego 1932 r. w Kingsland, w Arkansas jako syn Raya i Carrie (z domu Rivers) Cash i dorastał w Dyess, w Arkansas. Nadano mu imię J. R., bo rodzice nie mogli się zdecydować na całe imię tylko na inicjały. Gdy zaciągnął się do Armii wojsko nie mogło zaakceptować samych inicjałów, więc przyjął John R. Cash jako swoje prawne imię. W 1955 r. gdy śpiewał w Sun Records, przybrał Johnny Cash jako swój pseudonim artystyczny. Cash bardzo kochał swego, o dwa lata starszego barata - Jacka. W 1944 r. Jack został wciągnięty do wirującej piły tarczowej w tartaku, gdzie pracował i przecięty prawie na pół. Po tygodniu zmarł. Johnny czuł się winny za ten wypadek. We wczesnych wspomnieniach Casha przeważa muzyka gospel w radiu. Uczony przez matkę i przyjaciela z dzieciństwa, Johnny zaczął grać na gitarze i pisać piosenki jako młody chłopiec. Podobno, w dzieciństwie, gdy coś sobie podśpiewywał, matka zapytała "Kto to śpiewał?", J.R. odpowiedział, że on. Wtedy matka powiedziała "Tak trzymaj!". W liceum śpiewał w miejscowej stacji radiowej; kilkadziesiąt lat póxniej wydał album z klasycznymi piosenkami gospelowymi o nazwie "My Mother's Hymn Book" ("Książka z Hymnami Mojej Matki"). Ważny wpływ na niego miała też tradycyjna irlandzka muzyka, którą słyszał co tydzień w wykonaniu Dennisa Daya w radiowym programie Jacka Benny'ego. Cash zaciągnął się do Amerykańskiego Lotnictwa. Po podstawowym treningu w Bazie Lotniczej w Lackland i treningu technicznym w Bazie Lotniczej Brooks w San Antonio, w Teksasie Cash został przyporządkowany do Amerykańskiej Lotniczej Służby Bezpieczeństwa. Jako operator telegrafu, prowadził nasłuch radzieckich transmisji nadawanych alfabetem morse'a w Landsbergu, w Niemczech. 3 lipca, 1954 r., został wypisany jako sierżant. Wtedy, powrócił do Teksasu. W 1954 r., razem z żoną - Vivian Liberto przeprowadził się do Memphis, w Tennessee. Tam Cash poznał gitarzystę (elektrycznego) Luthera Perkinsa i basistę Marshalla Granta, znanych jako the Tennessee Two. Zaczęli wspólnie grać. Cash podpisał kontrakt z wytwórnią Sun Records. W 1955 r., Razem z Perkinsem i Grantem nagrał w niej swoje pierwsze hity: "Hey Porter", "Cry, Cry, Cry", "Folsom Prison Blues" (który znalazł się w pierwszej piątce country) i "I Walk The Line", który stał się numerem 1. W 1957 r. Cash nagrał przebój "Home Of the Blues". W następnym roku opuścił wytwórnię, żeby podpisać lukratywną ofertę Columbia Records, gdzie jego singiel "Don't Take Your Guns to Town" stał się jednym z jego największych hitów. W latach 60-tych wykonywał kilka piosenek z Bobem Dylanem, m.in: "Girl From the North Country" i "One Too Many Mornings", natomiast piosenkę Dylana "It Ain't Me Babe" nagrał w 1965 r. w duecie z June Carter. W 1965 r. Cash został zatrzymany przez wydział narkotykowy w El Paso, w Teksasie. Policjanci podejrzewali, że przemycał heroinę z Meksyku, ale to były narkotyki i amfetamina na receptę, które piosenkarz ukrył w futerale na gitarze. Ponieważ nie były to nielegalne narkotyki, Cash otrzymał wyrok w zawieszeniu. W 1966 r. Cash rozwiódł się z żoną - Vivian. Dwa lata później, w 1968 r. ożenił się z June Carter. Mieli razem jedno dziecko - Johna Cartera Casha (urodzony 3 marca 1970 r.). W 1967 r. utwór "Jackson", który Cash śpiewał w duecie z June dostał nagrodę Grammy. Inne znane utwory Casha to: "Ring of Fire", "Big River", "Ballad of a Teenage Queen", "Ghost Riders In the Sky","Guess Things Happen That Way", "Tennessee Flat Top Box", "San Quentin", "A Boy Named Sue", "The Man In Black".

Johnny Cash wystąpił wiele razy na koncertach w więzieniach. Dwa z takich koncertów zostały nagrane i udostępnione do sprzedaży: "Johnny Cash at Folsom Prison" (1968) i "Johnny Cash at San Quentin" (1969). Cash był także gospodarzem własnego programu telewizyjnego "The Johnny Cash Show", który był emitowany od czerwca 1969 r. do marca 1971 r. Gościło w nim wiele znanych muzyków i piosenkarzy, m.in Roy Orbison, Louis Armstrong, Kris Kristofferson, Waylon Jennings, Bob Dylan. W 1980 r. został włączony do Hali Sławy Muzyki Country. W 1987 r. Cash wystąpił w Operze Leśnej w Sopocie. Johnny Cash zmarł niecałe 4 miesiące po swojej żonie, 12 września, 2003 r., w szpitalu Baptystów, w Nashville, z powodu powikłań cukrzycowych. Został pochowany koło swojej żony na Hendersonville Memory Gardens blisko swojego domu w Hendersonville, w Tennessee. W 2005 r. został nakręcony film biograficzny o początkach kariery i życiu prywatnym Johnnego pt. "Walk The Line" ("Spacer po Linie").

Źródło: w większości tłumaczone z http://en.wikipedia.org/wiki/Johnny_Cash.
Copyright: Krzysztof Kuldanek (c) 2013