Jeśli jesteś właścicielem tej strony, możesz wyłączyć reklamę poniżej zmieniając pakiet na PRO lub VIP w panelu naszego hostingu już od 4zł!
polski serwis internetowy

Historia


Początki


W okresie narodzin państwowości Stanów Zjednoczonych na kontynent amerykański przybywali emigranci ze starej Europy, głównie Anglicy, Szkoci i Irlandczycy. Wraz ze swoim dobytkiem materialnym przywozili własną kulturę narodową. Przywozili ludowe tradycyjne instrumenty muzyczne, wśród nich: irlandzkie skrzypki, niemieckie cymbały, włoską mandolinę, hiszpańską gitarę i afrykańskie banjo. Emigranci nie przestali śpiewać tradycyjnych ludowych ballad. Mijały lata. Z czasem treści utworów przywiezionych z dawnej ojczyzny ulegały zmianom i dostosowywały się do nowych warunków ich bytowania. Była wprawdzie możliwość sprowadzenia ludowych tekstów piosenek z Wysp Brytyjskich i Irlandii, lecz wówczas brakowało gorliwych mecenasów ratujących ten odcinek kultury muzycznej wśród emigrantów. Wielki natomiast wpływ na utrzymanie się tradycji muzycznej osadników miały instytucje religijne, konserwatywnie strzegące pieśni kościelnych z kraju ojców.

W różnych skupiskach emigrantów po kilkunastu latach wzrastała nostalgia. Tęskniono za rodzinnymi stronami, za swoimi górami. Śpiewali nadal stare angielskie ballady a ich treść uwierała serce jak cierń. Z czasem młode pokolenie emigrantów wsłuchiwało się w inne melodie nucone przez wędrownych piosenkarzy i muzykę grano na innych instumentach. Przyswajali sobie blues czarnoskórych niewolników z Południa, wprowadzali do piosenek nowe elementy ludowe od innych mniejszości narodowych, przybyłych na ziemię amerykańską z Europy. Nowe pokolenia wprowadzały także inną konwencję gry na skrzypkach. Te fakty zaważyły później na szlachetnym współzawodnictwie muzyków z różnych regionów, a nawet stanów. Przecieranie się prądów i stylów muzyki ludowej doprowadziło w konsekwencji do ujednolicenia się pojęcia muzyki ludowej na terenie Stanów Zjednoczonych. Zdefiniowano ją jako muzykę country (z ang. muzyka wiejska).

Źródło: fragment przepisany z książki mojego Wujka Stanisława Gachowskigo pt. "Gwiazdy Muzyki Country". W jednym miejscu uzupełniony informacją z amerykańskiej wikipedii.

Pierwszym komercyjnym nagraniem czegoś, co zostało uznane za muzykę country było "Sallie Gooden" skrzypka Ecka Robertsona

Eck Robertson

z 1922 r. w Victor Records. Columbia Records zaczęło wydawać nagrania z muzyką "hillbilly" już w 1924 r. Rok wcześniej - 14 czerwca 1923 r., "Fiddlin'" John Carson nagrał "Little Log Cabin in the Lane" dla Okeh Records. Vernon Dalhart, był pierwszym piosenkarzem country, który miał ogólnokrajowy hit w maju 1924 r. - "Wreck of the Old '97". Na drugiej stronie tego nagrania był "Lonesome Road Blues", który także stał się bardzo popularny. W kwietniu 1924 r., "Aunt" Samantha Bumgarner i Eva Davis zostały pierwszymi kobietami, które nagrywały i wydawały piosenki country. Wiele muzyków "hillbilly", takich jak Cliff Carlisle, nagrywało piosenki bluesowe przez całe lata 20-ste i na początku 30-stych. Innymi ważnymi, wcześnie nagrywającymi artystami byli: Riley Puckett, Don Richardson, "Fiddlin'" John Carson, Al Hopkins, Ernest V. Stoneman, Charlie Poole and the North Carolina Ramblers i The Skillet Lickers. Stalowa gitara dołączyła do muzyki country już w 1922 r., kiedy to Jimmie Tarlton poznał sławnego hawajskiego gitarzystę Franka Ferera na Zachodnim Wybrzeżu.

Jimmie Rodgers

Jimmie Rodgers i Rodzina Carter są uznawani za ważnych wczesnych muzyków country. Ich piosenki były po raz pierwszy uchwycone na historycznej sesji nagraniowej w Bristolu 1 kwietnia, 1927 r., gdzie Ralph Peer był łowcą talentów i nagrywał dźwięk. Rodgers połączył hillbilly country, gospel, jazz, blues, pop, cowboy i folk; wiele jego najlepszych piosenek było jego kompozycjami, łącznie z “Blue Yodel”, która sprzedała się w ponad milionie egzemplarzy i ustanowiła Rodgersa głównym piosenkarzem wczesnej muzyki country. Zaczynając w 1927 r., i przez następne 17 lat Rodzina Carter nagrała 300 starych ballad, tradycyjnych piosenek, piosenek country i hymnów gospelowych, wszystkie reprezentujące folklor i dziedzictwo kulturowe amerykańskiego południowo-wschodniego wybrzeża.

Źródło: w większości tłumaczone z http://en.wikipedia.org/wiki/Country_music#1920s

Grand Ole Opry


George D. Hay

Rozwijający się prężnie muzyczny styl country w południowych stanach USA nie miał długo sponsorów, ani autentycznego entuzjasty, aby rozbudzony ruch muzyczny ująć w ramy organizacyjne i zlokalizować go w jednym centralnym miejscu promując nadal tę piękną muzykę naradową. Pierwszym wreszcie mecenasem i entuzjastą muzyki country był Edwin Craig - vice prezes Narodowego Towarzystwa Ubezpieczeń na życie i wypadki losowe w Nashville. Szlachetnym jego gestem było oddanie części budynku administracyjnego Towarzystwa Ubezpieczeń dla muzyków country oraz ufundowanie stacji radiowej WSM służącej propagowaniu popularnej muzyki ludowej w stanie Tennessee. W dniu 5 października 1925 r. nastąpiło uroczyste otwarcie stacji radiowej. W miesiąc później znany anonser ze stacji radiowej w Chicago George D. Hay przyjmuje ofertę pracy na stanowisko DJ radia w Nashville. Inauguracja pierwszego programu radiowego z udziałem 83-letniego skrzypka, mistrza gry w stylu "hillbilly" Uncle Jimmy Thompsona odbyła się w dniu 28 listopada 1925 r. W 1927 r. z inicjatywy George'a D. Haya salę radiowych imprez muzycznych nazwano "Grand Ole Opry".

Audytorium Rymana

Od tego czasu Nashville stolica stanu Tennessee, gdzie tłoczono w drukarniach podręczniki, biblie i protestanckie katechizmy, gdzie szpitale cieszyły się sławą udanych operacji serca i nerek - staje się powoli centralnym ośrodkiem muzyki country, a dziś również przemysłu muzycznego. Grand Ole Opry w 1943 r. zostaje przeniesione do większej sali w miejsce, dawniej "The Dixie Tabernacle", później nazwane Audytorium Rymana, które pomieściło 2000 widzów. Na nowej scenie country wystąpili m. in.: "chłopiec z Appalachów", późniejszy "król muzyki country" Roy Acuff oraz "ojciec stylu bluegrass" Bill Monroe. Po II wojnie światowej, w błyskawicznym tempie w Nashville rozbudowują się studia nagrań płytowych, tworzą się organizacje popierające muzyków country, odbywają się stałe koncerty wybitnych wykonawców piosenki country. Miasto żyje muzyką. W 1942 r. prezenter radiowy użył w programie określenia, że Nashville jest miastem narodowej muzyki. Te słowa przeszły na stałe do historii tego miasta. Dziś Nashville to miasto muzyki. Frekwencja miłośników muzyki country na koncertach sięgała w 1971 r. do 400.000 osób. Zdecydowano się na zbudowanie nowego obiektu widowiskowego na obszarze 369 akrów z 4.400 miejscami siedzącymi i nowoczesnym sprzętem technicznym. Uroczyste otwarcie nowego obiektu odbyło się w dniu 16 marca 1974 r. Obietk nosi nazwę "Opryland". Niektórzy nazywają go po prostu "Opry House" (Dom Opry).

Źródło: fragment przepisany z książki mojego Wujka Stanisława Gachowskigo pt. "Gwiazdy Muzyki Country". W jednym miejscu uzupełniony informacją z amerykańskiej wikipedii.

Hala Sławy Muzyki Country


Hala Sławy Muzyki Country (Country Music Hall of Fame) została ufundowana przez Stowarzyszenie Muzyki Country (CMA) w 1961 r. Corocznie spośród 200 kandydatów skład sędziowski wybiera do niej najbardziej zasłużonych muzyków, piosenkarzy, kompozytorów i propagatorów muzyki country z ostatnich 15 lat, za wybitne osiągnięcia.

Źródło: fragment przepisany z książki mojego Wujka Stanisława Gachowskigo pt. "Gwiazdy Muzyki Country".

Linki:


Oficjalna strona Hali Sławy Muzyki Country:
http://www.countrymusichalloffame.com

Oficjalna strona Country Music Association:
http://www.cmaworld.com

Oficjalna strona Country Music Television:
http://www.cmt.com

Oficjalna strona Grand Ole Opry:
http://www.opry.com

Oficjalna strona radia WSM:
http://www.wsmonline.com
Pamięci Stanisława Gachowskiego...
Copyright: Krzysztof Kuldanek (c) 2013